12 Haziran 2015 Cuma

Yorum: Terry Pratchett - Büyünün Rengi (Discworld, #1; Rincewind, #1)

Tür: Fantastik, Macera, Mizah
Goodreads Puanı: 3,94 (160.025 oy)
Orijinal Adı: The Color of Magic
Yayınevi: Delidolu Yayınları
Çeviri: Niran Elçi
Basım Yılı: 2015
Sayfa Sayısı: 240
"Ah evet,” dedi Rincewind boş bir sesle. "Harika." Ama düşündüğü şuydu: Heyecan gördüm; can sıkıntısı da gördüm. Ve can sıkıntısı daha iyiydi.

DiskDünya, devasa bir kaplumbağanın sırtında, düşünce ile gerçekliğin sınırlarında bir dünya. Varlığı tuhaf bir felaketle -DiskDünya'nın ilk turisti- tehdit edilmekte. Ve diskin huzuru, onun hayatta kalmasına bağlı. Bunu sağlamakla görevli kişiyse büyücülük okulundan atılmış sıradan bir sihirbaz: Rincewind.

Zihin gücüyle yaratılan ejderhalar, sakar bir sihirbaz, saf bir turistin fizik kurallarına meydan okuyan macerası... ve tabii evrenin KENARI...

Tanrıların, kahramanlarımızın hayatları üzerine zar attığı bu nefes kesen macerada can sıkıntısını özleyeceksiniz.

"Pratchett bir mizah dahisi"
-Daily Express
Diskdünya Serisi'ni uzun zamandır okumak istiyordum. Tam eksi basımı hiçbir yerde bulamadığım için kitapları orijinal dilinde okumaya karar vermiştim ki Delidolu Yayınları, serinin ilk iki kitabını bastı ^.^ Beni kırmayıp Büyünün Rengi ve Fantastik Işık'ı yolladıkları için kendilerine bir kez daha teşekkür ediyorum :)

Serinin ilk kitabı olan Büyünün Rengi'ni bir ay gibi uzun bir zamanda okuyup bitirdim. Bu zaman dilimine sunumlar, projeler ve birkaç da final sınavı sıkıştırdığım için kitabı bitirmem bu kadar uzun sürdü. Kitabın ilk sayfalarının da okumamı kolaylaştırdığı pek söylenemez. Terry Pratchett'ın yarattığı dünya kocaman ve ayrıntılarla dolu. Öyle ki, adam bütün bir evreni dilinden dinine, coğrafyasından fizik kurallarına kadar baştan yaratmış. Bu da, seriye ilk başladığınızda kafanızı karıştırabiliyor. Özellikle de Dünya'nın o alışılmadık şekli ve bundan kaynaklanan farklılıkları anlamak bayağı zor. Ama o muhteşem dünyayı bir kez kavradığınız zaman, kitabı elinizden bırakamıyorsunuz :D

İlk bölümler kitaba ve seriye giriş niteliğinde olsa bile, merak duygunuz daha ilk sayfalarda kamçılanıyor. Ardından kitabın sürükleyiciliği devreye giriyor ve -özellikle son bölümlerde- nasıl olduğunu anlamadan kitabı bitirmiş oluyorsunuz. Şahsen ben, kitabın son bölümlerini final haftamın ortasında okumuş ve kitabı o zamanda bitirmiştim ki bitirmemden daha birkaç saat önce deli gibi finallere çalışıyordum. Kitabın ne kadar akıcı ve sürükleyici olduğunu siz düşünün, artık :D

Daha önce sadece Terry Pratchett'ın yazdığı bir kitabı okumamıştım, ben. Başka yazarlarla birlikte yazdığı kitapları okumuş ve üsluplarına bayılmıştım. Ama kitaptaki dilin ne kadarının ona ait olduğu hakkında pek bir fikrim olmadığı için, hangisini ne ölçüde severek okuduğumu bilememiştim; yalnızca tahminlerde bulunmuştum. Büyünün Rengi'ni okuduktan sonra gördüm ki tahminlerim doğru çıkmış; Terry Pratchett Büyünün Rengi'nde mizahi yönü kuvvetli bir dil kullanmış. Hatta kullandığı dil, beklediğimden daha esprili ve nükteli. Büyünün Rengi'ni okurken yazarın daha önce okuduğum kitaplarında gülmediğim kadar güldüm :D Üslubunun bu özelliği, yazdığı karmaşık kurguyu okumayı ve anlamayı da oldukça kolaylaştırıyor ve bütün o espriler, kurgulanan dünyayı benimsemenizi sağlıyor.

Kurgulanan evreni anlamamı sağlayan en önemli şey, kitabın arkasında bulunan haritaydı. Delidolu'nun bastığı harita renkli, büyük ve ayrıntılı. Fakat kitabın arkasına yapıştırılması, açıp bakmayı zorlaştırıyor. Özellikle seriyle yeni tanıştığım için haritaya sıklıkla bakmam gerekecekti. Sürekli olarak kitabın arka sayfasına gitmek, katlanmış haritayı açıp tekrar katlamak haritanın zarar görme ve yırtılma ihtimalini de arttıran bir etken. Bu yüzden ben, haritayı kestim ve kitaptan ayırdım. Size de aynısını yapmanızı tavsiye ederim. Keserken dikkat edip arka kapağı kesmemenizi de vurgulamalıyım çünkü harita, arka kapağa güçlü bir şekilde yapıştırılmış durumda.

Büyünün Rengi derin kurgusu, sürükleyici ve mizahi anlatımıyla okuduğum en iyi fantastik kitaplardan biriydi. Diskdünya Serisi de şimdiden favorilerim arasında girdi. Serinin ikinci kitabı Fantastik Işık'ı okumak için sabırsızlanıyorum ve size hala okumadıysanız, ilk kitabı okuyup bu muhteşem seriye başlamanızı tavsiye ediyorum ;)



Bu, Renklerin Kralı'ydı. Düşük renkler onun kısmi, soluk yansımalarından ibaretti. Bu, Oktarin idi; büyünün rengi. Oktarin canlıydı, parlaktı, ışıl ışıldı ve hayal gücünün tartışılmaz rengiydi, çünkü nerede belirirse belirsin, maddenin sadece büyülü bir zihnin hizmetkârı olduğuna alametti. O, sihrin kendisiydi.





post signature

7 yorum:

  1. , Kırk kitabı çevirecekler mi? ve maalesef serinin yazarı vefat ettiğinden dolayı serinin sonu yok :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çevirecekler gibi görünüyor ya :D Seriyi, daha doğrusu dünyayı bu açıdan Orta Dünya kitaplarına benzetiyorum ben :) Tolkien'ın kitaplarını oğlu tamamlamıştı, bunları da Terry Pratchett'ın kızı tamamlayabilirmiş...

      Sil
    2. Maalesef ben dahil kimse tamamlamayacak diyor :( http://m.radikal.com.tr/geek/pratchettin_kizi_son_noktayi_koydu_diskdunya_serisini_kimse_yazmayacak_ben_dahil-1377936 ama orta dünyaya benziyorsa ben okurum :))

      Sil
    3. Aaaaaaa... :/ Üzüldüm bak şimdi ya :( Gerçi kıza da hak veriyorum, kitaplar aynı tadı vermeyince seriden soğuyanlar bile olabilirdi belki. Yine de, Terry Pratchett'ın yazdığı yayımlamamış kısımlar varsa onları birleştirip boşlukları doldurabilir bence :) Yoksa da, ne yapalım artık :/

      Sil
    4. evet yapacak bir şey yok :D ama ben en azından 1. ve 2. kitabını okurum eğer dünyasını beğenirsem devam ederim :) zaman çarkı serisini Brandon Sanderson tamamladı ve çokta beğeni topladı.Keşke bu seriyi de bir şekilde tamamlasalardı. :D

      Sil
  2. Mizah kısmı için okuyabilirim. Böyle arklı kitaplar okumayalı uzun zaman oldu. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Size şimdiden keyifli okumalar dilerim :)

      Sil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...